Voordat ik ontdekte dat ik "anders geaard" was, leefde ik een tamelijk genormeerd leven. De normen van een halve eeuw geleden werden toen nog heel streng bepaald door de christelijke morele waarden.
Ik ben dan wel protestants grootgebracht, maar bij de katholieken zal het niet veel anders zijn geweest.
Op de lagere school - met den Bijbel - leerden wij lezen en schrijven volgens de GRISTELIJKE opvattingen. Ik herinner me een vrij lang gedicht dat we moesten lezen, over een meisje - ik geloof dat ze Toosje heette - en dat kind had een koekje gejat.
OEII! Dat was niet best! EEN KOEKJE JATTEN!! Dat vond God helemaal niet prettig, dat werd ons al heel snel duidelijk gemaakt.
Toosje had eerst helemaal nergens last van. Ze vrat het koekje snel op en er zou nooit een haan naar gekraaid hebben als er niet een klok in de kamer had gehangen die de misdaad had waargenomen.
En al tikkend werkte die klok Toosje op het gemoed.
Als moeder dan óók nog vraagt of Toosje een koekje heeft weggenomen, wordt het drama nog erger.
Toosje ontkent!

Het gedicht zegt dan:
"Oh, wat tikt die nare klok:
JOKKEBROK, JOKKEBROK."
Maar ja, Toos kan niet meer terug. Eerst pleegt ze een diefstal en vervolgens staat ze glashard te ontkennen, wat zeg ik: TE LIEGEN.
De klok geeft haar ongevraagd advies.
"Oh wat tikt die klok nu raar:
ZEG HET MAAR, ZEG HET MAAR!"
Uiteindelijk kan Toosje de last niet langer dragen en vertelt zij snikkend aan haar moeder dat zij dat koekje heeft verduisterd en bovendien heeft gelogen. En…
"Weet je, hoe de klok nu doet?
ZO IS 'T GOED. ZO IS 'T GOED."

Ja, dat waren nog eens tijden. Bijna alles wat je prettig vond, was zondig en wat dat niet was, was strontvervelend.
Toen het eenmaal duidelijk werd dat ik een flikker was, veranderde mijn visie op moraal en zonde nogal drastisch.
Bij de kerken hoefde je niet aan te kloppen, de maatschappij liet je (nog) links liggen en de familie wist er meestal ook geen raad mee.
De dominee die ik om raad vroeg, zei dat ik mijn gevoelens moest "sublimeren", d.w.z. er niet aan toegeven en mijn energie op andere dingen moest richten. Hobby's dus, en verenigingswerk. Een R.K. vriendje van me meende dat de pastoor er veel begrijpender tegenover stond, dus toen we daar samen op bezoek gingen en onze jonge zielen aan hem bloot legden, glimlachte hij vriendelijk, mompelde wat vrijblijvende frasen en belde 's avonds de ouders van het vriendje om te zeggen dat hun zoon een poot was en met mij omging.

Kan iemand het me dan kwalijk nemen dat ik de afgelopen weken heb zitten smullen?
BOSTON! Sexschandalen die al veertig jaar verborgen zijn gehouden en die honderden slachtoffers hebben gemaakt! Ik vind het uiteraard beroerd voor al die knulletjes die tegen hun zin zijn bepoteld door al die katholieke jurkdragers met hun uitgestreken smoelen.
Maar ik geniet van het feit dat die heilige travestieten, met hun spijkerharde regels en zedelijke smoezen nou eindelijk eens ontmaskerd worden.
Bij de Protestanten zullen dit soort zaken ook wel plaatsvinden, sterker nog, ik weet uit eigen omgeving dat dominees de daad ook nog wel eens bij Het Woord willen voegen.
Maar de Roomsen zijn natuurlijk van huis uit nogal tegennatuurlijk bezig.
Als je degenen die het geloof moeten verkondigen en de Roomse wetten moeten handhaven al meteen berooft van één van hun belangrijkste wezenskenmerken, nl. hun sexualiteit, dan vráág je om moeilijkheden.
Als je ze daarbij ook nog eens verplicht om in middeleeuwse jurken rond te lopen, dan trek je volgens mij een groep jongens en mannen aan die je meestal niet tegenkomt in de bouw of in de metaalindustrie.
Nog leuker vind ik het, te lezen dat de R.K. Kerk in Amerika zoveel geld aan schadevergoedingen moet betalen, dat ze hun bezittingen moeten gaan verkopen.
En volgens velen is dit nog maar het topje van de ijsberg.
Is dat nou wel een fraaie karaktereigenschap, Robert Long? Dat leedvermaak?
Nee. Vast niet. Maar ze hebben het er, in mijn ogen dan ook wel zo erg naar gemaakt! Door de eeuwen heen tot op heden.
De inquisitie, heksenverbranding, brandstapels, ex-communicatie, verbanning en meedogenloosheid.
Als er ook maar, af en toe, eens iemand geweest zou zijn die had gezegd: "Wij weten het ook niet, voor ons is God net zo'n mysterie als voor jullie, wij zijn ook maar mensen", dan was dit stukje misschien nooit geschreven.
Maar dat geluid heb ik nooit vernomen, van geen enkele geloofsinstelling.
Het enige dat ze rotsvast wisten en weten, is dat een overspelige gestenigd diende te worden, een dief gegeseld, een leugenaar de tong uitgerukt, en verder kon er naar hartelust gekruisigd en gehakt worden.
Later werden daar wat minder grove maar minstens zo perverse straffen voor ingevoerd. En als het over sexualiteit ging was men al helemáál de pineut.
Gezinnen werden geterroriseerd door bemoeizuchtige pastoors. Er moest gebaard worden en periodiek onthouden. Er mocht niet gemasturbeerd worden en niet voorbehoed.
Er mocht niet geaborteerd worden en niet geprostitueerd. En homosexualiteit was en is een gruwel in Gods oog.
Behalve binnen de Rooms-katholieke kerk, zo lijkt het.
Daar gebeurt het kennelijk volop maar er wordt geen ruchtbaarheid aangegeven.
Wordt er een priester beschuldigd, wordt hij netjes overgeplaatst, de boel wordt financieel geregeld en zoveel mogelijk gesust.
Maar, zoals gezegd, het topje van de ijsberg is in zicht.
Dus zal wellicht de hele ijsklomp binnenkort worden opgetakeld, zeker in Amerika, God's own country.
Opeens zal blijken dat menig goedheilig man zijn leuter in een kleuter heeft gepropt.
Op zijn jaap in een knaap heeft gewurmd.
En wellicht zelfs zijn sacramenten in allerlei venten heeft gestoken.
All over the world. De dollars en de euro's zullen sneller de kerken uitvliegen dan ze er ooit zijn ingestroomd.
Dat wordt grootscheeps uitverkopen.
Voor wie nog nooit in de Sint Pieter is geweest. GA DEZE ZOMER! Nu staan al die kunstschatten er nog.
Al die beelden, schilderijen, juwelen, goud, zilver en wandtapijten.
Over een paar jaar is dat allemaal geveild. Lege hallen, kale ruimtes, galmende zalen.
Als de toeristen dan wegblijven zullen ze iets nieuws moeten bedenken. Het zou best kunnen dat er dan een groot jongensbordeel is gevestigd.
Misschien wel met een schild boven de deur: Laat de kinderkens tot mij komen.
Maar Long, jij met je christelijke achtergrond, moet je niet zeggen: "Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen"?
Ja, zeker. Maar ik heb nooit een eerste steen geworpen.
Ik ben, als door god gezonden flikker vanaf mijn prille jeugd bekogeld op een manier die ik nooit zal vergeten. En mijn soortgenoten worden nog steeds bekogeld, als men maar even de kans krijgt.
Ik ben alleen niet zo achterlijk meer dat ik ook de andere wang toekeer, zoals de bijbel dat zo graag zou zien.

Nee hoor, ik geniet. En ik kan niet wachten tot die hele hypocriete handel in elkaar flikkert. Nogmaals: jammer voor al die duizenden slachtoffers, maar als ze een beetje mazzel hebben, worden ze nog gauw heilig verklaard voordat het hele zootje ontbonden wordt.
Eindelijk gerechtigheid. Misschien is God dat gezever eindelijk ook wel zat.
Of zou Hij intussen misschien lid van het C.O.C. zijn?
Hij is tenslotte ook niet getrouwd.
En z'n zoon ook niet.
Hoe dan ook, ik blijf voorlopig genieten.

Long. ©

volgende column